Zbieramy wszelkie przepisy parzenia kawy. powrót; czol1ico.gif (30717 bytes) Prosimy Miłych Widzów o nadsyłanie swoich propozycji.
"Takiej kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym kraju;
W Polszcze, w domu porządnym, z dawnego zwyczaju,
Jest do robienia kawy osobna niewiasta,
Nazywa się kawiarka; ta sprowadza z miasta
Lub z wicin bierze ziarna w najlepszym gatunku
I zna tajne sposoby gotowania trunku,
Który ma czarność węgla, przejrzystość bursztynu,
Zapach mokki i gęstość miodowego płynu."
"Pan Tadeusz - czyli ostatni zajazd na Litwie" - Adam Mickiewicz 		kawastr.gif (9529 bytes) "W Malcieśmy, pomnę, kosztowali kafy,
Trunku dla baszów. Murata, Mustafy
I co jest Turków, ale tak szkaradny
Napój, jak brzydka trucizna i jady,
Co żadnej śliny nie puszcza na zęby,
Niech chrześcijańskiej nie plugawi gęby..."
Andrzej Morsztyn, wiersz z roku 1670.
Polski jezuita Krusiński wydał w 1796 r. traktat "Pragmatographia de legitimo usu ambrozyi tureckiej"
Informacje z "Książki kucharskiej dla samotnych i zakochanych" Maria Lemnis; Henryk Vitry.
Kawa w garnuszku

Do wyparzonego garnuszka wlej wody, zagotuj, wsyp kawę (1 łyżeczka na filiżankę), podgrzej nie dopuszczając do wrzenia. Zdejmij z ognia, nakryj pokrywką i odstaw na na 5-7 minut. Nalewaj do filiżanek przez sitko (tylko napar, bez fusów).
Kawa po arabsku
Zagotuj wodę w garnuszku z dodatkiem 2 łyżeczek cukru. Do gotującej się mieszaniny syp najdrobniej zmieloną kawę. Pozwól, by tylko raz zakipiała i zdejmij z ognia. Spieniony płyn wlewaj ostrożnie do małych filiżanek.
Na podstawie informacji z "Książki kucharskiej dla samotnych i zakochanych"
Maria Lemnis; Henryk Vitry.


ponico.gif (1106 bytes)

wtorico.gif (821 bytes)

sroico.gif (806 bytes)

czwaico.gif (836 bytes)

piaico.gif (816 bytes)

(c) Copyright  1999 by Tomasz Pyć * Wszystkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.